De vlucht ging voorspoedig, wel met af en toe wat turbulentie, waar Emma wat misselijk door werd.
Een koud doekje in de nek gekregen van de stewardessen en ze kon lekker in slaap vallen. Ik heb wel een tijd lang geprobeerd mijn ogen te sluiten, dat lukte prima, helaas viel ik er niet door in slaap. Beperkte beenruimte, zitruimte maar vooral lighouding ontbreekt.
Om 8u45 stonden we zo’n beetje aan de gate en kon het uitstappen beginnen, we hebben maar gewacht tot alles achter ons weg was, waardoor we vrij vlot het vliegtuig uit konden. Vermoedelijk moesten veel passagiers op een aansluitende vlucht want het was vrij rustig bij de bagageband, waar onze koffers vrijwel als eerste aan kwamen.
Door naar de Bushalte waar de shuttlebus elk half uur ofzo netjes mensen komt afzetten en ophalen. Om 10:00 kwam de bus aan, ingestapt en waren we rond 10u30 bij de auto. Spullen ingepakt en vertrokken, na 2 laadstops waarvan 1 ‘extra’ omdat we moesten lunchen kwamen we uiteindelijk om 16u aan thuis.. pff wat een lange rit was dat zeg.
Er was ook iemand erg blij dat we weer thuis waren, te meer omdat ook van een van de rookmelders op 240V de ‘nood-batterij’ van op was en elke paar minuten een heel vervelende piep liet horen. Ze had zich verstopt onder ons bed, het duurde even voordat de rust terug was en ze weer mauwend bij ons stond.
Bedankt voor het volgen en tot de volgende blog.
Balen dat de terugreis met de auto vanaf Frankfurt zolang duurde. Kan me voorstellen dat Lily erg blij was.
Bedank voor het bloggen en succes met de jetlag en het weer aan het werk gaan.